جادوگر، نسل طلايي را تمام كرد
علی کریمی هم کفش‌هایش را آویخت
 
  چاپ    |  لینک دائم  
 

گروه ورزش| تمام شد، علی کریمی هم تمام شد، خودش تمام نشد، فوتبالش تمام شد؛ رفت تا نسل طلایی فوتبال ایران بعد از جام‌جهانی ۱۹۹۸ دیگر نماینده‌ای در فوتبالی که سن بازیکنانش سر به فلک می‌کشد، نداشته باشد. بعد از رفتن ‌هاشمیان، دایی، مهدوی‌کیا، خداداد، مجیدی و... فقط او مانده بود، دوست داشت پیراهن قرمز بر تن کند ولی نشد، ملودی درام فیلم «آخرین بازمانده» را زمزمه کرد و رفت تا اسطوره کشی را به اثبات برساند! مثل تمام قبلی‌ها مظلومانه رفت، نه بازی خداحافظی، نه مراسمی، نه گلی بر گردن، انگار در این آب و خاک فرقی نمی‌کند قرمز باشی یا آبی؛ وقت خداحافظی‌ات که رسید باید دلگیر و غریبانه بروی. برخلاف رفتارش که همیشه واکنش‌گرا بود، دیروز اما هیچ نشانی از علی کریمی نداشت، نه به کلمن آب لگد زد، نه لب خط ایستاد و فریاد زد، داوری هم نبود که کتکش بزند؛ همه خاطرات را ساعت‌ها از ذهنش گذراند، مثل ستاره‌های آ. اس. رم و بزرگان بوندس‌لیگا، فوتبال را دریبل زد و گفت: «خداحافظ فوتبال، خداحافظ مستطیل سبز!»
خداحافظی ناگهانی
در شرایطی که یک‌روز مانده به فرصت نقل و انتقالات فوتبال ایران همه منتظر بودند تا جادوگر فوتبال ایران تیم آینده خود را انتخاب کند و خیلی‌ها گمان می‌کردند که او به راه‌آهن تهران می‌پیوندد اما چنین اتفاقی رخ نداد و کریمی تصمیم عجیب و شوک‌آوری را اتخاذ کرد. ساعت ظهر یکشنبه را نشان می‌داد که سایت‌های خبری یکی  یکی خبر خداحافظی علی کریمی را روی خروجی خود فرستادند. اکثر اخبار کوتاه بود، مشخص بود که همه از تصمیم علی کریمی شوکه شده‌اند. در شرایطی که او می‌توانست حداقل یک فصل دیگر در لیگ برتر بازی کند اما رفت تا از یک جمله کلیشه‌ای پیروی کند: «می‌خواستم در اوج بروم.» رفت تا شاید مثل علی دایی نشود، همان اسطوره‌ای که می‌گفتند در چشمش نگاه می‌کرد و به او پاس نمی‌داد، رفت تا مثل مهدوی‌کیا و خداداد بزرگی‌اش را ثابت کند. نامه‌ای نوشت و نه در رسانه‌ها که روی صفحه شخصی‌اش در اینستاگرام قرار داد. نامه‌ای که مشخص بود در اوج متانت و آرامش نوشته شده است.
قرمز کمرنگ، آبی پررنگ
کریمی بارها در مصاحبه‌های خود عنوان کرده بود با پیراهن پرسپولیس خداحافظی می‌کند، همیشه این آرزو را داشت، مثل فرهاد مجیدی و مهدوی‌کیا که تنها دلخوشی‌شان همین بود که موقع وداع با فوتبال در کنار هواداران آبی و قرمز این کار را انجام دادند؛ کریمی صبر کرد، چند ‌سال صبر کرد تا فرصتش برسد و در بازگشت به پرسپولیس خداحافظی کند ولی قسمتش چیز دیگری بود. دیروز اما پس از وداع او با فوتبال برخلاف تمام انتظارها باشگاه استقلال بود که خبر از برگزاری مراسم بزرگداشت برای کریمی داد. خبری که بهرام افشارزاده اعلامش کرد تا شاید به این شکل وارد اولین چالش مستقیم با همتایش در پرسپولیس شود. جالب این‌که باشگاه پرسپولیس هیچ پیامی به مناسبت خداحافظی این اسطوره نداشت. سایت این باشگاه حتی خبر خداحافظی کریمی را نیز کار نکرده است. شاید به خاطر دایی باشد که اگر این‌طور باشد نه‌تنها کریمی از چشم هواداران نمی‌افتد که میان آنها محبوب‌تر هم می‌شود.
بعد از ۱۳‌هزار روز
علی کریمی درحالی‌که ۳۵‌سال و ۸ ماه و ۱۲ روز داشت کفش‌ها را آویخت. او که ۴۲۸ ماه یا ۱۸۶۲ هفته یا ۱۳‌هزار و ۳۸ روز یا ۳۱۲هزار و ۹۲۴‌هزار ساعت از عمرش گذشته درحالی از فوتبال کناره‌گیری کرد که در تیم‌های فتح تهران، پرسپولیس، الاهلی قطر، بایرن‌مونیخ آلمان، استیل آذین، شالکه ۰۴، نادی القطر، السیلیه قطر و تراکتورسازی تبریز حاضر بوده است. علی کریمی متولد ۱۷ آبان ۵۷ است و در‌ سال اسب و ماه دری کژدم یا عقرب به دنیا آمده است. او به دنبال از دست رفتن جام‌جهانی انگیزه‌های چندانی برای ادامه حیات فوتبال خود نداشت.
تکمله
کریمی هم مثل خیلی از اسطوره‌های فوتبال ایران غریبانه رفت. هنوز هم وقتی بازیکنان آن نسل را با موهای سپید می‌بینیم ناخودآگاه لبخند می‌زنیم. خاطرات شیرین‌مان را مرور می‌کنیم. کمی که بر این وانفسای فوتبال دقیق می‌شویم، ناخودآگاه به این فکر می‌کنیم که فرزندانمان باید این خاطرات را به کدام اسطوره در ذهنشان حک کنند؟ چگونه نسل جدید به دنبال کریمی‌ها و مجیدی‌ها بگردند؟ دلشان را به کدام بازیکن خوش کنند؟ بازیکنی که به پول دل می‌بندد؟ یا راحت رنگ عوض می‌کند؟ خورشید علی کریمی هم غروب کرد! او هم رفت تا شاید حالا هواداران بهت‌زده قرمز منتظر دیدارش روی نیمکت سال‌های آینده پرسپوليس باشند.
افتخارات شخصی
۱- مرد ‌سال فوتبال آسیا در ‌سال ۲۰۰۴
۲- آقای گل جام ملت‌های ۲۰۰۴ آسیا در چین با ۵ گل زده
۳- ثبت ۳۸ گل ملی و به دست آوردن رتبه سوم گلزنان تاریخ فوتبال ملی بعد از علی دایی و کریم باقری
۴- انجام ۱۲۸ بازی ملی و ثبت رکورد سوم این عرصه بعد از دایی و نکونام
۵- صعود همراه تیم‌ملی‌ به جام‌جهانی ۲۰۰۶
۶- قهرمانی با تیم‌ملی‌ در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک
۷- قهرمانی با پرسپولیس در لیگ هشتم آزادگان (۷۸- ۷۷)
۸- قهرمانی با پرسپولیس در لیگ نهم آزادگان
 (۷۹-۷۸)
۹- قهرمانی با تراکتورسازی در جام حذفی کشور (۹۳-۹۲)